GLONASS

Z Wiki XperiaSite.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
GLONASS.png
Globalnaya navigatsionnaya sputnikovaya sistema
Kraj Rosja
Operator Roscosmos
Zastosowanie Militarne, cywilne
Kodowanie FDMA
(oraz CDMA)
Pokrycie Globalne
Dokładność 4,5 - 7,4 m
Częstotliwość 1246 (SP)
1602 (SP)
Przybliżony koszt $5-15 bilionów
Budowa
Liczba satelit 27
Aktywnych satelit 24
Pierwsze wystrzelenie Październik 1983
Liczba wystrzeleń 134
Orbita
System 3 orbity MEO
Wysokość 19.130 km

GLONASS, czyli Globalnaya navigatsionnaya sputnikovaya sistema (ГЛОНАСС - rus. Глобальная навигационная спутниковая система) to po prostu nazwa będąca dokładnym tłumaczeniem GNSS na język rosyjski. Jest to satelitarny system radionawigacyjny i jest on odpowiedzią na amerykański GPS.

Obecnie jest drugim najczęściej wykorzystywanym systemem nawigacyjnym. Pozwala na o wiele dokładniejsze pozycjonowanie niż jego amerykański odpowiednik.

Jest to pełen, samodzielny system, niewymagający od odbiornika wysyłania jakichkolwiek danych (telefonicznie, czy internetowo).

Historia

Pierwszym systemem radionawigacji w sowieckiej Rosji był Tsiklon, który stworzono na potrzeby pozycjonowania dla rakiet balistycznych znajdujących się na pokładach łodzi podwodnych. Między 1967 a 1978 wystrzelono 31 satelit tworzących ten system. Jego problemem była dokładność, gdy łódź znajdowała się w dość szybkim ruchu (przy ruchu powolnym lub całkowitym jego braku dokładność była lepsza niż jakiegokolwiek innego systemu z tamtych czasów), wymagał wtedy nawet kilka godzin, aby ustalić jej pozycję. Stąd już w latach 1968-69 postanowiono zaprojektować nowy system dla całości wojsk radzieckich, a nie tylko marynarki. Formalności zostały zakończone w 1970 roku, a już w 76 zdecydowano się na stworzenie nowego systemu o nazwie Unified Space Navigation System GLONASS.

Tworzeniem systemu zajęła się grupa naukowców, pod przewodnictwem Vladimira Cheremisina, z NPO PM (obecnie Informatsionnye sputnikovye systemy imeny akademika M. F. Reshetnyova) z Krasnoyarsk-26 (obecnie Zheleznogorsk). Stworzyli oni kilka projektów, z których dyrektor ośrodka wybrał jedne. Pracę nad prjektem zakończono pod koniec lat 70 i ustalono, że 24 satelity znajdą się na orbicie ~20.000 km, a za ich wystrzelenie odpowiadać będą rakiety nośne Proton. Produkcją nowych satelit zajęto się w PO Polyot w Omsku.

Dokładność systemu z oryginalnego projektu wynosiła ~65 metrów, ale po zakończeniu ta dokładność wyniosła 20 metrów (cywilny sygnał) i 10 metrów (sygnał militarny).

Pełna konstelacja

Na początku lat 80 przeprowadzono naziemne testy pierwszego prototypu nowego satelity. Niska jakość części jakie dostarczono naukowcom spowodowały spore opóźnienie w produkcji.

12 października 1982 doszło do pierwszego wystrzelenia. Początkowo miały polecieć 3 satelity, ale do tego dnia tylko jedna była gotowa. Zdecydowano się wysłać w kosmos 1 satelitę i 2 makiety. Media w USA ogłosiły wystrzelenie jednego satelity i "dwóch tajnych obiektów". Wszystkie agencje wywiadowcze w Stanach przez długi czas nie mogły odkryć jakie zastosowanie miały te "obiekty".

Między 1982 a 91 rokiem wystrzelono kolejne 43 satelit systemu GLONASS i 5 satelit testowych. W 1991 roku, po rozpadzie ZSRR, jedynie 12 satelit był w stanie operacyjności. Ta liczba wystarczyła jedynie, aby pokryć zasięgiem jedynie część obszaru byłego już Związku (dla całości potrzebne byłoby 18 aktywnych satelit).

Kontrolę nad systemem przejęła nowo założona Federacja Rosyjska. W 1993 ogłoszono operacyjność systemu, choć składał się on jedynie z 12 satelit. Jednak już w 1995 na orbicie znajdowało się ich 24, co pozwoliło na pokrycie całej planety i postawiło system GLONASS na równi z "imperialistycznym" GPSem.

Kryzys ekonomiczny

Satelity GLONASS pierwszej generacji miały bardzo krótką żywotność. Stąd co około 3 lata trzeba było je wymieniać, aby system działał w pełni. Powodowało to potrzebę minimum 2 nowych satelit każdego roku, aby cały czas na orbicie znajdowało się 24 sprawnych i aktywnych. Niestety w latach 1989-99 kryzys zmusił władze Rosji do zmniejszenia finansowania wszelkich programów kosmicznych o 80%, co w konsekwencji spowodowało brak pieniędzy na nie tylko umieszczenie odpowiedniej liczby nowych satelit na orbicie, ale w ogóle ich produkcji. Do 1995 wystrzelono posiadane już satelity i osiągnięto pełną konstelację (24) satelit. Jednak do grudnia 1999 nie doszło do ani jednego wystrzelenia satelity na orbitę. Spowodowało to, że w 2001 roku system składał się jedynie z 6 aktywnych satelit!

Odnowienie i modernizacja

W latach 00, prezydent Vladimir Putin uznał GLONASS za jeden z priorytetów jego rządu. W sierpniu 2001 ogłoszono program federalny "Global Navigation System" 2002–2011 (decyzja rządowa nr 587), który miał spowodować odzyskanie pełnej konstelacji do 2009 roku. Na ten cel przeznaczono $420 mln.

10 grudnia 2003 roku wystrzelono pierwszego satelitę 2 generacji - GLONASS-M. Nowy satelita był odrobinę cięższy od starego (1.415 vs 1.260 kg), jednak czas jej życia wynosił 7 lat, a więc aż o 4 więcej niż poprzednika. Oprócz tego przynosiły one większą dokładność i możliwość wysyłania 2 sygnałów cywilnych.

W 2006 roku, minister obrony Sergey Ivanov ogłosił przekazanie jednego z sygnałów o dokładności 30 metrów na potrzeby cywilne. Prezydent tym nie był zaspokojony i nakazał oddanie całego systemu na potrzeby zarówno cywilne, jak i militarne.JUż 18 maja 2007 roku cały system (razem z sygnałami o dokładności 10 metrów) był dostępny dla użytkowników cywilnych.

Wzrost rosyjskiej ekonomii pozwolił na zwiększenie budżetu dla programów kosmicznych. W 2007 budżet programu GLONASS został więcej niż podwojony - w 2006 otrzymano finansowanie na poziomie ~$181 mln, a w 2007 - $360 mln.

W latach 2001-2011 na program wydano $4,7 bln (₽140,1 bln), co uczyniło z niego największy projekt Roscosmosu, który pochłaniał aż 1/3 całego budżetu organizacji. Na lata 2012-2020 przydzielono $10 bln (₽320 bln) na wsparcie, utrzymanie funkcjonalności i rozwój systemu GLONASS.

GLONASS-K.png
Satelita typu K pokazany na targach CeBit 2011.

Przywrócenie pełnej konstelacji

Pierwsza próba przywrócenia pełni działania systemu się nie powiodła. W grudniu 2010 doszło do zniszczenia 3 satelit GLONASS-K po wpływem błędu sensora - pierwszy człon wynoszący, rakieta Proton-M, została odłączona, jednak kolejny, przeżywający pierwszy lot Blok DM3, był zbyt przeciążony nadmierną ilością paliwa, czego rezultatem był upadek całości do Oceanu Spokojnego.

Kolejną ustaloną datą wystrzelenia satelit był 2011 rok, kiedy to na orbitę miały trafić kolejne satelity, a liczba aktywnych miała wynieść 24. Udało się to 2 października tego roku, gdy na orbitę trafiła rakieta z serii GLONASS-M, wystrzelona z kosmodromu Piesetsk. 5 listopada na orbitę trafiły kolejne 3 satelity, a 28 jeszcze jedna.

Ponownie na kolejne wystrzelenia trzeba było trochę poczekać czekać. Dopiero 26 kwietnia 2013 roku rakieta Proton-M wyniosła kolejną, pojedynczą satelitę GLONASS-M. 2 lipca wystrzelono kolejną rakietę z modułem Blok DM3 i kolejny raz satelity (znowu 3) nie trafiły na orbitę, a "wróciły" ponownie na ziemię.

W 2014 roku, system był wreszcie, ponownie, ukończony pod względem technicznym, ale dopiero 7 grudnia 2015 oficjalnie ogłoszono jego kompletność i operacyjność.

Struktura sygnału

FDMA

Satelity GLONASS wysyłają kody 2 typów:

  • otwarte standardu - L1OF/L2OF (1602 MHz),
  • ukryte - L1SF/L2SF (1246 MHz).

Oba typy wykorzystują podobne kodowanie DSSS oraz modulację BPSK (ang. binary phase-shift keying). Wszystkie kody wysyłają ten sam sygnał, jednak rozróżnić je można po częstotliwości na jakiej jest on wysyłany.

Do transmisji kodu L1 wykorzystywana jest 15 kanałowa technika FDMA rozszerzona w obie strony wokół częstotliwości 1602 MHz. Częstotliwościami pobocznymi są 1602 MHZ + n × 0.5625 MHz, przy czym n to numer satelity (od -7 do 6, wliczając 0). 15 kanałów jest wystarczające na akomodację 24 satelit, jako, że część zawsze znajduje się po przeciwnej stronie planety i jedna z satelit z pary nigdy nie jest widziana z tego samego punktu w tym samym momencie.

Kod L2 wykorzystywane jest w podobny sposób co L1 jednak jego środkową częstotliwością jest 1246 MHz, a przydział pobliskich częstotliwości oblicza się z wzoru 1246 MHz + n × 0.4375 MHz (n jest takie same jak przy L1). W oryginalnym systemie GLONASS na paśmie L2 wysyłane były jedynie sygnały ukryte L1SF/L2SF. Wraz z satelitami GLONASS-M zostało to jednak zmienione i oprócz L1SF/L2SF wysyłane są także cywilne L2OF, wysyłane wykorzystując ten sam standard co L1OF.

GLONASSstamp.png
Znaczek okolicznościowy z satelitą GLONASS z 2016 roku.

Otwarty standard

Standard wykorzystywany przez sygnały L1OF/L2OF jest generowany przez dodanie modulo-2 (XOR) pseudolosowego kodu o wielkości 511 kbit/s, 50 bitowej wiadomości nawigacyjnej 100 MHz sekwencji wspomagającej (kod manchesterski)m przy czym:

  • wszystkie składniki modulo wygenerowane są wykorzystując jeden oscylator czasu i frekwencji,
  • pseudolosowy kod jest generowany przez 9 stopniowy rejestr przesunięć o okresie 1 ms,
  • wiadomość nawigacyjna jest modulowana w 50 bitach na sekundę. "Superrama" sygnału składa się z 7500 bitów, czyli 5 ram po 30 sekund, co daje 1500 bitów na ramę podzielnych na 15 serii po 100 bitów (85 bitów na dane i sumy kontrolne oraz 15 bitów na znak czasowy):
    • ramy 1-4 zawierają pilne dane (efemerydy, zmianę czasu i częstotliwości),
    • ramy 5-15 zawierają niepilne dane (almanach) dla satelit w całej konstelacji.

CDMA

Od 2008 roku bada się możliwość wykorzystania sygnałów CDMA w systemie GLONASS. Dokumenty opisując interfejs kontroli sygnałów CDMA w systemie opublikowano w sierpniu 2016.

Wg twórców systemu, w przyszłości będzie dodatkowe 5 sygnałów CDMA:

  • otwartych - L1OC (1600,995 MHz) oraz L2OC (1248,06 MHz),
    • pojawią się z satelitami typu GLONASS-K2, które wystrzelone zostaną w 2018 roku,
  • ukrytych - L1SC (1600,995 MHz), L2SC (1248,06 MHz) oraz L3OC (1202,025 MHZ),
    • L1SC i L2SC pojawią się z satelitami typu GLONASS-K2, które wystrzelone zostaną w 2018 roku,
    • L3OC pojawiło się wraz z testową satelitą GLONASS-K1 w 2011 roku oraz satelitami GLONASS-M (numerowane od 755 w górę) wystrzelonymi po 2014 roku.

Sygnały L1OC oraz L2OC korzystają z TDM do transmisji danych sygnałowych i pilotowych oraz z modulacji BPSK(1) dla danych sygnałowych i BOC(1,1) dla danych pilotowych. Sygnały L1SC L2SC oraz L3OC dla obu typów danych korzystają z modulacji BOC(5,2.5) transmitowanych w fazach kwadratury, co pozwala na utrzymanie środka sygnału z dala od częstotliwości wewnętrznej sygnałów.

Wiadomości nawigacyjne

W CDMA wysyłane są w sekwencji serii tekstowych. Mają one różną wielkość, każda z pseudoram zawiera 6 serii i efemerydy dla bieżącej satelity (serie 10, 11 i 12) oraz część danych dla 3 satelit z konstelacji. Powoduje to potrzebę wysłania superramy składającej się z 8 pseudoram, aby zapewnić dostarczenie danych do wszystkich 24 satelit w konstelacji. W przyszłości superrama będzie się składać z 10 pseudoram, aby uzyskać pokrycie 30 satelit. Wiadomości te mogą zawierać parametry rotacji Ziemi, modele jonosfery, długoterminowe parametry orbitalne, czy wiadomości typu COSPAS-SARSAT.

L1OC

W kodzie L1OC sygnał jest transmitowany przy prędkości 100 bit/s, przy czym każda seria zajmuje 250 (2,5 sekundy). Pseudorama składa się z 3 serii, czyli 1500 bitów (15 sekund), a superrama z 8 pseudo ram (120 sekund = 12000 bitów).

Pole Wielkość Opis
Kod czasu CMB 12 Ciągła sekwencja bitów 0101 1111 0001 (5F1h).
Typ serii Тип 6 Typ wiadomości nawigacyjnej.
ID satelity j 6 ID satelity z systemu (od 1 do 63, 0 jest zarezerwowane do czasu wyłączenia FDMA).
Stan satelity Гj 1 0 - zdrowa,
1 - błąd.
Wiarygodność danych lj 1 0 - wiarygodna,
1 - niewiarygodna
Odpowiedź kontroli naziemnej П1 4 Zarezerwowane dla systemu.
Typ orientacji П2 1 0 - kontrolę pełnią sensory słoneczne,
1 - przeprowadzana jest zmiana położenia.
Korekcja UTC KP 2 0 - bez zmiany,
1 - dodatnia wartość,
2 - nieznana wartość,
3 - ujemna wartość.
Przeprowadzana ostatniego dnia kwartału o 00:00 UTC.
Przeprowadzenie korekcji A 1 0 - wymagana,
1 - niewymagana.
Przeprowadzana po zakończeniu serii/
Czas satelity OMB 16 Pokładowy czas dnia w 2 sekundowych odstępach (od 0 do 43199).
Informacja   184 Zdefiniowana zawartość wiadomości.
CRC ЦК 16 Cykliczny kod rezerwy (ang. Cyclic redundancy code).
Razem 250  
L2OC

L20C nie przesyła żadnych wiadomości.

L3OC

W kodzie L3OC prędkość jest identyczna jak w L1OC, ale seria zajmuje 300 bitów (3 sekundy), co daje 1800 bitów (18 sekund) na pseudoramę i 120000 (144) na superramę.

Pole Wielkość Opis
Kod czasu CMB 20 Ciągła sekwencja bitów 0000 0100 1001 0100 1110 (0494Eh).
Typ serii Тип 6 Typ wiadomości nawigacyjnej
Czas satelity OMB 15 Pokładowy czas dnia w 3 sekundowych odstępach (od 0 do 28799)
ID satelity j 6 ID satelity z systemu (od 1 do 63, 0 jest zarezerwowane do czasu wyłączenia FDMA).
Stan satelity Гj 1 0 - zdrowa,
1 - błąd.
Wiarygodność danych lj 1 0 - wiarygodna,
1 - niewiarygodna
Odpowiedź kontroli naziemnej П1 4 Zarezerwowane dla systemu.
Typ orientacji П2 1 0 - kontrolę pełnią sensory słoneczne,
1 - przeprowadzana jest zmiana położenia.
Korekcja UTC KP 2 0 - bez zmiany,
1 - dodatnia wartość,
2 - nieznana wartość,
3 - ujemna wartość.
Przeprowadzana ostatniego dnia kwartału o 00:00 UTC.
Przeprowadzenie korekcji A 1 0 - wymagana,
1 - niewymagana.
Przeprowadzana po zakończeniu serii/
Informacja   219 Zdefiniowana zawartość wiadomości.
CRC ЦК 24 Cykliczny kod rezerwy (ang. Cyclic redundancy code).
Razem 300
Ogólne właściwości otwartych sygnałów CDMA
Typ Zawartość pola
0 Zarezerwowane dla systemu.
1 Krótka seria dla ujemnych sekund przestępnych.
2 Krótka seria dla dodatnich sekund przestępnych.
10, 11, 12 Informacje w czasie rzeczywistym o efemerydach i różnicy czasu.
Transmitowane jako pakiet 3 serii w sekwencji.
16 Parametry orientacji satelity dla poprzedzających manewrów.
20 Almanach.
25 Parametry rotacji Ziemi, modele jonosfery oraz model skali różnic między czasem UTC (SU) a TAI.
31, 32 Parametry długoterminowego modelu ruchu.
50 Wiadomości serwisowe COSPAS-SARSAT - tylko kod L1OC.
60 Wiadomość tekstowa.
Almanach
Pole Wielkość Opis
Typ orbity TO 2 0 - kolista orbita na wysokości 19100 km
Liczba satelit NS 6 Całkowita liczba satelit wysyłających sygnał CDMA (od 1 do 64), do których wysyłany jest almanach.
Wiek almanachu EA 6 Liczba dni, które minęły od ostatniej aktualizacji almanachu.
Obecny dzień NA 11 Numer dnia (od 1 do 1461) od ostatniego 1 stycznia roku przestępnego.
Status sygnału PCA 5 0 - transmitowany
1 - nietransmitowany
Typ satelity PCA 3 Model satelity i typ wysyłanych sygnałów:
0 - GOLNASS-M (L3)
1 - GLONASS-K1 (L3),
2 - GLONASS K1 (L2 i L3),
3 - GLONASS-K2 (L1, L2 i L3).
Korekcja czasu TA 14 Korekcja czasu z pokładowego do czasu GLONASS (±7.8×10−3C)
Pierwsze wzniesienie λA 21 Wysokość pierwszego położenia satelity.
Czas wzniesienia tλA 21 Moment dnia, w którym satelita przelatuje w miejscu pierwszego wzniesienia.
Inklinacja ΔiA 15 Dostosowanie orbity satelity.
Ekscentryczność εA 15 Ekscentryczność orbity satelity podczas wznoszenia.
Perygeum ωA 16 Moment dnia, kiedy satelita znajduje się najbliżej Ziemi.
Okres ΔTA 19 Dane na temat poprawek w orbicie satelity podczas jej wzlotu.
Zmiana okresu ΔTA 7 Tępo zmiany okresu.
  L1OC: 23 -
L3OC: 58

Dokładność

Wg danych rosyjskiego systemu korekcji dyferencyjnej oraz monitoringu, w 2010 roku precyzja systemu GLONASS, przy ustalaniu szerokości i długości geograficznych, wyniosła od 4,46 do 7,38 metrów, co było równe stałemu odbieraniu przez użytkownika końcowego sygnału z od 7 do 8 satelit na raz. Precyzja systemu GPS w tym samy czasie wyniosła od 2 do 8,76 metra, co odpowiada 6 - 11 satelitom w zasięgu wzroku.

Przy wykorzystaniu odbiorników obu standardów, system ustala pozycję o wiele szybciej niż pojedynczo (jako, że do dyspozycji ma ponad 50 satelit), a jego dokładność wynosi od 2,37 do 4,65 metrów - 14-19 odbieranych sygnałów z satelit.

Budowa

Podobnie jak GPS, GLONASS składa się z 3 segmentów:

  • kosmicznego,
  • kontrolnego,
  • użytkownika.

Segment kosmiczny

W jego skład wchodzą satelity, których liczba w tym momencie wynosi 28 - 24 aktywne, 2 podczas przeglądu przeprowadzanego przez Satellite Prime Contractor, 1 w rezerwie i 1 podczas testów.

Okres obrotu satelit systemu wokół Ziemi wynosi 11h i 16 min, czyli o półgodziny mniej niż okres systemu amerykańskiego, co pozwala na pokrycie całej planety przy wykorzystaniu mniejszej liczby urządzeń.

GLONASSplace.png
Mapa z zaznaczonymi miejscami położenia elementów segmentu kontrolnego.

Segment kontrolny

Ten segment składa się z czterech części:

  • centrum kontroli:
    • Krasnoznamensk,
  • 5 centrów telemetrii, śledzenia i dowodzenia:
    • Schelkovo,
    • Komsomoisk,
    • Sankt-Peterburg,
    • Ussuriysk,
    • Yenisseisk,
  • 2 stacji obserwacyjnych SLR (ang. satellite laser ranging):
    • Schelkovo,
    • Komsomoisk,
  • 10 stacji monitorowania i pomiaru:
    • Krasnoznamensk,
    • Schelkovo,
    • Komsomoisk,
    • Yenisseisk,
    • Yakutsk,
    • Ulan-Ude,
    • Nurek,
    • Vorkuta,
    • Murmansk,
    • Zelenchuk.

Prawie cały segment kontrolny znajduje się w 5 byłych republikach radzieckich. Tylko kilka stacji monitorujących znajduje się w Brazylii:

  • 2 stacje na terenie kampusu Universidade de Brasília, Brasília,
  • 1 stacja na terenie Universidade Federal de Santa Maria, Rio Grande do Sul,
  • 1 stacja na terenie Universidade Federal de Pernambuco, Recife.

Wkrótce też ma dojść do podpisania umów z Australią, Hiszpanią i Indonezją. A w dalszej przyszłości stacje monitorujące mają się pojawić także i w USA.

Segment użytkownika

Poza Rosją i częścią byłych republik, ciężko znaleźć odbiorniki, które działają wykorzystując jedynie system GLONASS. Pktycznie każdy dostępny na rynku odbiornik GLONASS (w tym smartfony z systemem Android) są odbiornikami dwóch (GPS + GLONASS) lub trzech standardów (GPS + GLONASS + BeiDou) na raz.

Satelity

Satelita Data wystrzelenia Rakieta nośna Miejsce wystrzelenia Typ Satelity Numer Seryjny Orbita Slot Data wycofania
Uwagi
Kosmos 1413 12 października 1982
14:57
Proton-K DM-2 Baikonur 200/39 I 711 I 1 12 stycznia 1984
Kosmos 1490 10 sierpnia 1983
18:24
712 3 5 lipca 1984
Kosmos 1491 713 2 27 września 1984
Kosmos 1519 29 września 1983
00:52
Baikonur 200/40 714 III 18
Kosmos 1520 715 17 30 czerwca 1986
Kosmos 1554 19 maja 1984
15:11
716 19 16 sierpnia 1985
Kosmos 1555 717 18 25 października 1985
Kosmos 1593 4 września 1984
15:49
718 I 2 18 listopada 1985
Kosmos 1594 719 3 4 września 1986
Kosmos 1650 17 maja 1985
22:28
Baikonur 200/39 720 1 8 listopada 1985
Kosmos 1651 IIa 721 1 9 sierpnia 1987
Kosmos 1710 24 grudnia 1985
21:43
722 III 18 28 lutego 1987
Kosmos 1711 723 17 18 maja 1987
Kosmos 1778 16 września 1986
11:38
724 I 2 20 lutego 1987
Kosmos 1779 725 3 15 lipca 1988
Kosmos 1780 726 8 15 czerwca 1988
Kosmos 1838 24 kwietnia 1987
12:42
Baikonur 200/40 IIb 730 Zła orbita
Kosmos 1839 731
Kosmos 1840 732
Kosmos 1883 16 września 1987
02:53
733 III - 6 czerwca 1989
Kosmos 1884 734 - 30 sierpnia 1988
Kosmos 1885 735 17 1 lutego 1989
Kosmos 1917 17 lutego 1988
00:23
Baikonur 200/39 738 Zła orbita
Kosmos 1918 737
Kosmos 1919 736
Kosmos 1946 21 maja 1988
17:57
739 I 7 10 maja 1990
Kosmos 1947 740 8 19 marca 1991
Kosmos 1948 741 1 11 czerwca 1991
Kosmos 1970 16 września 1988
02:00
IIv 742 III 17 21 maja 1990
Kosmos 1971 743 18 31 sierpnia 1989
Kosmos 1972 744 19 1 listopada 1991
Kosmos 1987 10 stycznia 1989 IIa 727 I 2 14 marca 1993
Kosmos 1988 IIv 745 3 16 lutego 1992
Kosmos 2022 31 maja 1989 Baikonur 200/40 IIa 728 III 24 25 stycznia 1990
Kosmos 2023 729 19 18 listopada 1989
Kosmos 2079 19 maja 1990
08:23
IIv 746 17 23 kwietnia 1994
Kosmos 2080 751 19 27 lipca 1994
Kosmos 2081 752 20 18 sierpnia 1992
Kosmos 2109 8 grudnia 1990 747 I 7 17 marca 1994
Kosmos 2110 748 4 29 października 1993
Kosmos 2111 749 5 9 czerwca 1996
Kosmos 2139 4 kwietnia 1991
10:47
Baikonur 200/39 750 III 22 29 września 1994
Kosmos 2140 753 21 6 stycznia 1992
Kosmos 2141 754 24 26 lutego 1992
Kosmos 2177 29 stycznia 1992
22:19
Baikonur 81/23 768 I 3 9 stycznia 1993
Kosmos 2178 769 8 23 maja 1997
Kosmos 2179 771 1 25 października 1996
Kosmos 2204 30 lipca 1992
01:59
756 III 18 27 czerwca 1997
Kosmos 2205 772 21 29 czerwca 1994
Kosmos 2206 774 24 18 maja 1996
Kosmos 2234 17 lutego 1993
20:09
773 I 2 9 marca 1994
Kosmos 2235 759 6 30 czerwca 1997
Kosmos 2236 757 3 27 lipca 1997
Kosmos 2275 11 kwietnia 1994
07:49
758 III 18 5 marca 1999
Kosmos 2276 760 17 30 lipca 1999
Kosmos 2277 761 23 24 lipca 1997
Kosmos 2287 11 sierpnia 1994
15:27
767 II 12 5 listopada 1998
Kosmos 2288 770 14 24 sierpnia 1999
Kosmos 2289 775 16 13 sierpnia 2000
Kosmos 2294 20 listopada 1994
00:39
Baikonur 200/39 762 I 4 4 września 1999
Kosmos 2295 763 3 27 lipca 1999
Kosmos 2296 764 6 27 października 1999
Kosmos 2307 7 marca 1995
09:23
766 III 20 10 września 1999
Kosmos 2308 766 22 21 listopada 2000
Kosmos 2309 777 19 17 lipca 1997
Kosmos 2316 24 lipca 1995
15:52
780 II 15 3 grudnia 1998
Kosmos 2317 781 10 24 stycznia 2001
Kosmos 2318 785 11 3 lutego 2001
Kosmos 2323 14 grudnia 1995
06:10
776 9 13 sierpnia 2000
Kosmos 2324 778 15 29 stycznia 2001
Kosmos 2325 782 13 23 lipca 2001
Kosmos 2362 30 grudnia 1998
18:35
786 I 7 20 października 2003
Kosmos 2363 784 8 19 grudnia 2003
Kosmos 2364 779 1 8 lipca 2002
Kosmos 2374 13 października 2000
14:12
Baikonur 81/24 783 III 18 23 listopada 2007
Kosmos 2375 787 17 16 kwietnia 2007
Kosmos 2376 788 24 29 marca 2006
Kosmos 2380 1 grudnia 2001
18:04
790 I 6 19 grudnia 2003
Kosmos 2381 789 3 11 stycznia 2008
Kosmos 2382 M 711 5
Prototyp satelity GLONASS-M.
Kosmos 2394 25 grudnia 2002
07:37
Proton-K DM-2 Baikonur 81/23 IIv 791 III 22 30 listopada 2007
Kosmos 2395 792 21 12 stycznia 2008
Kosmos 2396 793 23 16 kwietnia 2007
Kosmos 2402 10 grudnia 2003
13:53
Proton-K Briz-M Baikonur 81/24 794 I 2 20 kwietnia 2007
Kosmos 2403 795 4 30 kwietnia 2009
Kosmos 2404 M 701 6 19 czerwca 2009
Kosmos 2411 26 grudnia 2004
13:53
Proton-K DM-2 Baikonur 200/39 IIv 797 1 18 października 2008
Kosmos 2412 712 8
Kosmos 2413 M 712 8 22 listopada 2012
Kosmos 2417 25 grudnia 2005
06:07
Baikonur 81/24 IIv 798 III 22 12 stycznia 2008
Kosmos 2418 M 713 24 16 lutego 2010
Kosmos 2419 714 17 24 lutego 2016
W rezerwie
Kosmos 2424 25 grudnia 2006
20:18
Proton-K DM-2 Baikonur 81/24 M 715 II 14 Aktywna
Kosmos 2425 716 15 Aktywna
Kosmos 2426 717 10 Aktywna
Kosmos 2431 26 października 2007
07:35
718 III 17 20 października 2011
Kosmos 2432 719 20 Aktywna
Kosmos 2433 721 19 Aktywna
Kosmos 2434 25 grudnia 2007
19:32
721 II 19 Aktywna
Kosmos 2435 722 13 12 października 2011
Kosmos 2436 723 14 Aktywna
Kosmos 2442 25 września 2008
08:49
724 III 18 12 lutego 2014
Kosmos 2443 725 21 8 lipca 2016
Kosmos 2444 726 22 28 listopada 2012
Kosmos 2447 25 grudnia 2008
10:43
728 I 3
Kosmos 2448 728 2 16 października 2013
Kosmos 2449 729 8 9 września 2012
Kosmos 2456 14 grudnia 2009
10:38
730 1 Aktywna
Kosmos 2457 733 6 Aktywna
Kosmos 2458 734 5 Aktywna
Kosmos 2459 1 marca 2010
21:19
731 III 22 Aktywna
Kosmos 2460 732 23 Aktywna
Kosmos 2461 735 24 Aktywna
Kosmos 2464 2 września 2010
00:53
736 II 16 Aktywna
Kosmos 2465 737 12 21 listopada 2016
W trakcie serwisowania.
Kosmos 2466 2 września 2010
00:53
Proton-M DM-2 Baikonur 81/24 M II 16 6 czerwca 2016
brak 5 grudnia 2010
10:25
Proton-M DM-03 M 739 b/d b/d
Nie doleciała na orbitę.
brak 5 grudnia 2010
10:25
Proton-M DM-03 Baikonur 81/24 M 740 b/d b/d
Nie doleciała na orbitę.
brak 5 grudnia 2010
10:25
Proton-M DM-03 Baikonur 81/24 M 741 b/d b/d
Nie doleciała na orbitę.
Kosmos 2471 26 lutego 2011
03:07
Soyuz-2.1b Fregat-M Plesetsk 43/4 K1 701K III 20 Test lotu
Pierwsza satelita typu GLONASS-K. Wykorzystywana jedynie do testów lotu, jej sygnał oznaczono jako niezdrowy.
Kosmos 2474 2 pażdziernika 2011
20:15
Soyuz-2.1b Fregat-M Plesetsk 43/4 M 742 I 4 Aktywna
Kosmos 2475 4 listopada 2011
12:51
Proton-M Briz-M Baikonur 81/24 743 8 Aktywna
Kosmos 2476 744 3 Aktywna
Kosmos 2477 745 7 Aktywna
Kosmos 2478 28 listopada 2011
08:25
Soyuz-2.1b Fregat-M Plesetsk 43/4 746 III 17 13 kwietnia 2015
Pozwoliła na uzyskanie pełnej konstelacji 24 satelit, po raz pierwszy od 1995 roku.
Kosmos 2485 26 kwietnia 2013
05:23
Soyuz-2.1b Fregat-M Plesetsk 43/4 M 747 I 2 Aktywna
brak 2 lipca 201
02:38
Proton-M DM-03 Baikonur 81/24 M 748 b/d b/d
Nie doleciała na orbitę.
brak 2 lipca 201
02:38
Proton-M DM-03 Baikonur 81/24 M 749 b/d b/d
Nie doleciała na orbitę.
brak 2 lipca 201
02:38
Proton-M DM-03 Baikonur 81/24 M 740 b/d b/d
Nie doleciała na orbitę.
Kosmos 2494 23 marca 2014
22:54
Soyuz-2.1b Fregat-M Plesetsk 43/4 M 754 II 18 Aktywna
Kosmos 2500 14 czerwca 2014
17:16
755 21 Aktywna
Kosmos 2501 30 listopada 2014
21:52
K1 702K II 9 Aktywna
Kosmos 2514 7 lutego 2016
00:21
M 751 III 17 Aktywna
Kosmos 2516 29 maja 2016
08:44
753 II 11 Aktywna